MOET JE AAN ALLE GOEDE DOELEN GELD GEVEN?

Goede doelen Cave canem
Cave Canem, olieverf op doek, 80 xx 50 cm, € 1.500,00

Herkenbaar?

Herken je dit? Elk jaar worden we overvoerd met collectebussen, acceptgiro’s en verzoeken om geld te geven aan goede doelen. Dat is niet zo gek, want alleen al aan de grote GoedeDoelen-organisaties zijn er wel  vierentwintig te noemen, zo blijkt uit de verantwoording van het GoedeDoelen-onderzoek. [1]
En vanzelfsprekend hebben veel van die organisaties geld nodig om extra onderzoek te doen of projecten op te starten.

Verstoppen of niet?

Vraag jij je ook af of je aan elk goed doel iets moet geven of maak je een keuze? Ik verstop me niet achter de bank als er aangebeld wordt maar heb erover nagedacht en hiervoor een strategie ontwikkeld. Jaarlijks leg ik een bedrag opzij. Iedereen die bij mij aan de deur komt krijgt een bedrag dat ik vooraf heb vastgesteld.
Mijn huis staat een heel eind van de openbare weg vandaan en ik vind het akelig als mensen zo’n stuk voor niks moeten lopen. Dat wil ik de collectanten niet aandoen. Bovendien vind ik het moeilijk om het ene fonds wel geld te geven en het andere niet.
Al zou iedere Nederlander slechts een euro geven, is de last per persoon niet zo groot en dan komen de fondsen uit op een bedrag met zes nullen.  Met zo’n bedrag kan je wel een aardig onderzoek doen, lijkt mij.

Er zijn altijd uitzonderingen op de regel.

Naast het KWF, het Rode Kruis, UNICEF, het Prins Bernhard Cultuurfonds, het Wereld Natuur Fonds, de Hartstichting, de Nierstichting, Alzheimer Nederland, ReumaNederland en De Zonnebloem zijn er twee goede doelen die me persoonlijk diep raken en die waar mogelijk altijd een extra beroep op me kunnen doen.

Kernramp

De eerste heeft te maken met de kernramp in Tsjernobyl in 1986. Dat was in de periode dat ik in verwachting was van mijn eerste kindje. Ik was natuurlijk super ongerust welke uitwerking die radioactieve straling zou hebben op de zwangerschap. Nachten droomde ik van monsters die uit mij geboren zouden worden. Ik heb geluk gehad met de geboorte van, natuurlijk, het mooiste meisje van de hele wereld. Gezond en wel kwam zij ter wereld, dit in tegenstelling tot veel van de arme babytjes in Tsjernobyl.

Spookstad

Vijftigduizend mensen uit de nabijgelegen arbeidersstad Pripjat werden geëvacueerd om vervolgens nooit meer terug te kunnen keren naar hun woonplaats die een nuclaire spookstad is geworden. Over het aantal doden wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gespeculeerd.  [2] In Wit-Rusland zijn 85% van de kinderen aangemerkt als Tsjernobyl slachtoffers omdat zij genetische eigenschappen hebben geërfd via zieke ouders. Hierdoor is de kans groot dat zo op vroege of late leeftijd te maken krijgen met ziekten zoals kanker en ziektes aan de schildklier en leukemie. De kans is ook groot dat zij dit doorgeven aan hun kinderen.[3]

Blindegeleidenhonden

Een ander goed doel wat voor mij van grote betekenis is, is het KNGF. Dit fonds leidt blindegeleidehonden op om blinden te helpen waardoor ze dankzij de hond zelfstandig door het leven kunnen gaan. Als kunstenaar weet ik als geen ander hoe belangrijk ogen zijn. Hoe zou het zijn als ik niets meer zou kunnen zien? Ik moet er niet aan denken! Zelf heb ik mijn hele leven al slechte ogen gehad maar dat is met hulpmiddelen, zoals een bril en contactlenzen, nog steeds goed in de hand te houden.

Toen ik zelf nog baby was

Omdat ik als pasgeboren babytje probleemogen had, kwam de huisarts ’s morgens vroeg al elke dag mijn ogen controleren en ontsmetten omdat ze tijdens de nacht helemaal vast kwamen te zitten met korstjes. Ik ben ervan overtuigd dat als hij mij toen niet zo goed behandeld had, ik nu blind zou zijn geweest. Vandaar mijn dankbaarheid dat ik kan zien, vooral omdat ogen voor een kunstenaar een van de belangrijkste gereedschappen zijn.

Cave Canem

Dat is tegelijkertijd een van de redenen waarom ik het leuk vind om baasjes met hun hond te schilderen. Zo probeer ik hun relatie, zoals ik die zie, weer te geven op het witte doek.
Ik maak het mezelf daarbij niet gemakkelijk omdat ik speciaal hiervoor het ongebruikelijke formaat 80 x 50 cm gebruik. Dat betekent een extra uitdaging voor wat betreft de verhoudingen en de compositie.  Kijk voor meer hondenschilderijen in de serie Cave Canem op http://www.ansans.nl/works-2/
Van elk verkocht schilderij gaat € 125,00 naar het KNGF en € 125,00 naar de Stichting Kinderhulp Tsjernobyl om hun werk te ondersteunen. Met elkaar kunnen we de maatschappij een stuk mooier maken, toch?

[1] https://goededoelen.nl/onderzoek/feiten-cijfers

[2] https://www.nu.nl/weekend/4248624/dertig-jaar-kernramp-weekendje-weg-in-tsjernobyl.html

[3] https://www.famme.nl/deffecten-chernobyl-ramp-op-kinderen/

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *