DE DUVEL IS OUD

De duvel is oud

Inclusiviteit
Leeftijdsdiscriminiatie, omdenken, participatiemaatschappij, inclusiviteit, allemaal termen uit het begin van de moderne 21e eeuw. We zijn allemaal met elkaar op deze wereld en sluiten niemand uit. Dat is de achterliggende Westerse gedachte die hieraan ten grondslag ligt. Toch wordt er op alle fronten nog gediscrimineerd en is de uitvoering van de participatiewet faliekant [1] mislukt.

Leeftijdsdiscriminatie
Voor de tweede keer in korte tijd maak ik het mee dat ik op basis van mijn leeftijd gediscrimineerd word, sollicitaties daargelaten. Het wordt me zelfs letterlijk gezegd. Door een oud-studiegenoot van de Rietveldacademie notabene. Een kunstenaar die het van nature in zich moet hebben om grenzen op te zoeken en te  onderzoeken en zich te onderscheiden van de mainstream.

De verkeerde doelgroep
Hij heeft een boek gemaakt. ‘Jij behoort niet tot de doelgroep’. Ook zo’n modewoord, ditmaal uit de marketingbranche, waar iedereen die iets te verkopen heeft, zich als eerste mee bezig houdt. Doelgroepen-onderzoek.
Op de vraag ‘Waarom niet?’, wordt laconiek geantwoord dat ik te oud ben. Het is in ieder geval een eerlijk antwoord. Maar oud, wat is oud? De duvel is oud. Ik heb in diezelfde week mijn tante begraven. Ze had de respectabele leeftijd van 101 jaar. Dat vind ik oud. Aan de andere kant is leeftijd een relatief begrip want je bent zo oud als je je voelt en alleen wanneer het je tijd is ga je dood. Cliché, maar oh zo waar.

Vastgeroest
Als je tot de doelgroep van mijn oud-klasgenoot wilt behoren, moet je tien jaar of ouder zijn. Nou, dat ben ik zeker. Hij bedoelt natuurlijk dat hij zijn boek te kinderlijk vindt voor volwassenen. Maar dan vergeet hij dat mensen van mijn leeftijd in de fase zijn dat ze kleinkinderen hebben aan wie ze kunnen voorlezen. Hieruit kan je concluderen dat zelfs hij, als kunstenaar, vastgeroest zit aan generaliserende ideeën. Dan moet je oppassen want dan ben je pas echt oud. Bovendien is het een gemiste kans, want je hebt niet door dat je doelgroep groter is dan je zelf denkt.
Kijk daarom uit met wat je zegt. Je kunt andere mensen kwetsen als je iets aanroert wat niet goed doordacht is. Vergeef me de herhaling maar mensen zijn gewoon zo oud als ze zich voelen.

Mannelijke midlife crisis
Het valt me wel op dat het vooral mannen zijn in de leeftijd tussen de dertig en veertig die zo op uiterlijk reageren. Staan ze soms op een kantelpunt in hun eigen leven? Hebben ze last van een beginnende midlife crisis en vragen ze zich af wat de zin is van het bestaan? Hebben ze zelf een tekort aan levenservaring en daardoor een gebrek aan empathisch vermogen? Staan ze er niet bij stil dat ze zelf ook ouder worden en dat de tijd sneller gaat dan je denkt? Ik ben geen psycholoog maar het zouden verklaringen kunnen zijn voor hun denkbeelden.

Overgevoelig
Of moet ik het gewoon dicht bij mezelf houden? Moet ik me er gewoon bij neerleggen dat ik echt te oud ben en daarom niet bij bepaalde groepen hoor? Ben ik te gevoelig voor leeftijdsdiscriminerende uitspraken of gedrag? Dat laatste kan ik niet ontkennen. Natuurlijk ben ik daar gevoelig voor want het gaat mij persoonlijk aan. Hou ik hier nog last van tot aan het eind van mijn leven? Daar heb ik gewoon geen zin in. Het gaat er toch om hoeveel tijd van leven je hebt? Daar komt toch het woord          

                                                             LEEF  –  TIJD 

vandaan?
Het gaat er toch om wat je daarmee doet? Dat je dat invult op een manier die voor jou belangrijk is en vooral ook zinvol?

Homo ludens
Ik kom er nog niet uit. Als ik mijn kleindochter zie, dan springen we, zingen we, spelen we dat het een lieve lust is. Alle mensjaren die daartussen liggen, spelen geen enkele rol. Lange leve homo ludens.

Tijd van leven
Als ik me wil verdiepen in het fenomeen tijd, dan heb ik nog wel een paar jaar nodig. Meters boekenplanken zijn hierover volgeschreven. Bergson bijvoorbeeld met ‘Tijd en Vrije wil’ of Joke Hermsen, ‘Stil de tijd’, Douwe Draaisma, ‘Waarom Het Leven Sneller Gaat Als Je Ouder Wordt’, Stephen Hawking ‘Een korte geschiedenis van de tijd’, Proust ‘Op zoek naar de verloren tijd’. Ik voel me uitgedaagd. Rest alleen nog de vraag of ik genoeg tijd van leven heb om het onderzoek te volbrengen.

[1] https://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/nieuws/participatiewet-heeft-tijd-nodig.11535990.lynkx

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *